Değişim üzerine / Aydın Doruk

Değişim ve yenilenme yaşamın kaynağıdır. Değişim bir nedenle engellenip statükoya teslim olunduğunda gelişme durur, çürüme başlar. Bu durum yaşamın her alanında böyledir.
Çağın getirdiği yönelimlere farklı ideolojik yaklaşımlarından dolayı uymak istemeyen toplumların yönetimleri, rejim olarak kendileri çürüdükleri gibi kendi toplumlarının da ekonomik, sosyal ve kültürel olarak çürümesine neden oluyorlar.
Bugün Ortadoğu ülkelerinin durumuna bir bakın. Bir dönem Avrupa’nın çok ilerisinde bir gelişme yakalamış ve hatta medeniyetin doğduğu toprakların toplumları yenilenmeye direnen anlayışlar yüzünden çürüyorlar.
Bu ülkelerin Türkiye’de dahil olmak üzere ortak yönü kaynaklarının çok yeterli olmasına rağmen halklarına yüksek fakirlik düzeyini reva görüp, teknolojik, ekenomik ve kültürel olarak Avrupa’dan on yıllarca geri olan bir düzeyde yaşatmalarıdır. Dünyanın en önemli enerji kaynağı olan petrolün üzerinde oturan bu ülkeler kendi halklarını gelişmiş ülkeler sıralamasında en sonlarda olacak seviyelerde yaşatıyorlar. Gelir dağılımında adaleti sağlamayan statükocu yönetimler devam ettikçe kendi halklarınıda her açıdan fakirliğe mahkum ediyorlar.
Oysa kaynak bakımından değerlendirildiğinde yetersizliği aşikar olan Avrupa ülkeleri her alanda ileri bir düzey yakalamışlar. Bunun bir çok nedeni olabilir ama bunlardan en önemlisi, toplumu yönetenlerin yeniliğe açık olup statükoya karşı olmalarıdır. Bu karşı duruşta kolay kazanılmamıştır. Bugünkü sosyal Avrupa için büyük bedeller ödenmiştir. Engizisyon dönemlerini, ikinci Dünya Savaşı yıllarını ve Hitler’i hatırlayın. Statükoya karşı verilen mücadeleler bugünkü sosyal Avrupa’nın temelini oluşturmuştur.
Bugünkü Avrupa’da bizlerinde çok imrendiği yönetimsel trend, yenilenlerin koltuklarını rahatlıkla bırakabilmeleri ve iki dönemden fazla bir yönetim organına aday olmamalarıdır. Schoreder’i hatırlayın, bindelerle kaybettiği seçimden sonra partisinin başkanlığını ve milletvekilliğini bıraktı. Maaş derdine düşmedi. Çeyrek asırlık yaşa ulaşmış Perpa’nın statükocu, benmerkezci yönetimler tarafından çürütüldüğünü daha önce yazmış, koltukta mutlaka ben olmalıyım anlayışının verdiği zararlardan bahsetmiştik.
Geçenlerde 10 ay önce seçilen yeni A Blok yönetimi, üyeleri ile bir istişare toplantısı yaptı. Bu Perpa için alışılmış bir durum değildi . Bugüne kadar başkanlar, hep kendi bildiğini yapar, bırakın istişareyi kongrelerde bile projelerini paylaşmazlardı.
Toplantıda A Blok yöneticileri, 10 aylık sürede yapabildiklerin ve yapmak istediklerini anlatarak üyelerin görüşlerini aldılar. 10 ay gibi kısa bir sürede yapılan çalışmalar gerçekten sevindirici idi. Kısa bir sürede bir çok işi başarmışlar, bundan sonrası içinde umut saçmışlardı.
Toplantıda en çok merak edilen konu, 300 milyar açıkla aldıkları yönetimi, aidatları %25 indirip ve bir çok da yatırım yaparak nasıl borçsuz duruma getirdikleriydi. Neydi bu işin püf noktası?
Oysa basitmiş: Yenilenmiş, değişmiş olmanın verdiği motivasyonla çalışmak.
Başkan İpekçi, “Biz bir paket kağıdın bile niçin ve kaça alındığını sorguluyoruz” dedi.
Peki Mehmet İpekçi 15 hatta 20 yıldır başkan olsaydı bir paket kağıtla ilgilenecek motivasyonu olurmuydu? Hayır.
O’da anlattı zaten. “Yıllardır bu işi yapıyor olsaydım bunları sorgulayamazdım, ikinci dönem hiçbir vekalet olmadan üyelerin çoğunluğu isterse aday olurum” dedi.
Yönetimin bu samimiyetine inanan üyeler, toplantının sonunda Perpa’da pek görülmemiş bir biçimde yönetim kurulunu alkışlarla uğurladılar.
Hiç mi eksiği yok A Blok yönetiminin? Bir çok şey söylenebilir. Bir tanesini ben söyleyeyim.
Yenilenmeden yana olmak güzel ama, değişim kadınlar olmadan olmaz. Keşke 11 kişinin içinde Perpalı kadınlarda olsaydı. Bugün Avrupa’da Pozitif ayrımcılık ilkesinden hareketle yönetsel her alanda %30 kadın kotası uygulanıyor. Hatta Türkiye’de ÖDP gibi partiler %50 kota uyguluyor. İkinci dönem bu durumu dikkate alacağınızı umuyorum.